25 Feb '13 - Eu-licentie is binnen, laat 2013 maar beginnen!

Dit weekend moet het dan gebeuren. Ik moet op voor mijn EU-licentie. Het weer beloofd wisselvallig te worden dus voor de zekerheid maar twee auto’s mee zodat ik ook op full-wets zou kunnen rijden onder de BMW. De Caterham heeft intermediates welke al behoorlijk vergaan zijn, dus dat wordt lastig wanneer het echt nat is. Op zich is de druk van het behalen van de licentie vrij groot, want mocht ik het niet halen, of slechts slagen voor een Clublicentie, dan mag ik geen wedstrijden rijden met de Caterham. Terwijl dat is wat ik in 2013 echt graag wil.

 

Wiebe Boersma (waar ik in de HMR tijd nog voor sleutelde) heeft ervoor gezorgd dat ik de licentie mag halen in twee dagen, in plaats van vier. Want ervaring heb ik wel, ik richt me vooral op het afrijden. Ik heb vorige maand al met de Caterham op Assen gereden en dat ging super. Volgens Wiebe was het dan ook geen probleem mijn EU te halen. Belangrijker nog is dat het me ook de helft van het inschrijfgeld scheelt.

 

Zaterdag reed ik vanuit Niawier in 5 kwartier naar het circuit. De auto’s stonden al klaar in mijn nieuwe garage, dus ik kon gelijk wegrijden. De BMW had ik de avond ervoor al naar Assen gebracht met Theo en Hendrik. Maar wat een mist! Ik had daar helemaal niet op gerekend. De voorspellingen waren regen en kou met zondag nog een serieuze storm erbij waarbij het richting windkracht 9 zal gaan. Deze mist was dermate dicht dat we in een treintje moesten trainen. Met de Caterham zinloos, omdat je dan achter toerwagens aan pruttelt op half gas, dan kun je echt geen lijnen oefenen. Gelukkig had ik de BMW. Regenbandjes eronder en gaan. De grip was super, maar al na enkele rondjes begon er een bonkend geluid uit de aandrijflijn te komen. Het bleek een aandrijfas te zijn. Einde oefening voor de BMW dus. Ook was er een vibratie welke ik niet kon thuis brengen. Goede banden met nieuwe remschijven. Vage bedoeling…

 

Dus toch weer de Caterham. We mochten vrij rijden maar dat was ook zinloos. Er was geen bocht die je kon zien aankomen. Te gevaarlijk om op racesnelheid te gaan rijden. Ik heb dus maar gezocht naar de juiste afstelling gezocht voor de volgende dag. Eerst de oude Toyo’s keihard gezet (2,5 bar), zodat ze op een kleinere oppervlakte van het rubber met de baan in contact komen waardoor ze sneller warm worden en water goed afvoeren. Dat was dus drama. Zowel aan de voor- als achterkant gleed ik alle kanten op. Bij mijn examen zou dit dus zinloos zijn. Je kunt wel zeggen dat de examinatoren naar de staat van het materiaal moeten kijken, maar dan zeggen ze dat je maar je spullen in orde had moeten hebben. In mijn ogen wel terecht, ook al had ik dat dus niet voor elkaar. Ik wilde nog geen nieuwe banden kopen omdat ik dat wou opsparen tot de start van volgend seizoen. In het droge zijn de banden immers nog prima. Hoe nu verder?

 

Toevalligerwijs kwam ik in contact met Casper, van Caspers Track. Hij verhuurd en onderhoud BMW’s. Hij scheen de banden te kunnen opsnijden voor een betere afvoer van het water. Het was immers nog steeds kletsnat door de mist. Ik had ook twee reserve banden mee, dus proberen maar. En dan de bandenspanning. Er zijn twee heel tegenstrijdige theorieën over:

 

Nat en koud weer betekend:

- hoge bandenspanning van bv 2,5 bar zodat ze door de kleinere loopvlak warmer worden en het water beter en voeren en niet aquaplanneren.

- lage bandenspanning van bv 1,5 bar omdat de band dan meer beweegt en dus warmer wordt. Ook krijg je meer rijoppervlak voor de grip en door de stand van het loopvlak zijn de waterafvoerkanalen in een betere vorm. Overigens is het zo dat Toyo’s, welke ik ook heb boven de 2 bar niet veel meer doen. Dat past niet bij het karakter van de band.

 

De keus is makkelijk, want de harde bandenspanning werkte gewoon niet. Johan Kraan adviseerde me de lage bandenspanning. Ik heb Johan een jaar of 10 geleden al eens ontmoet toen hij nog politieagent was en met Sakers racete. Maar inmiddels is hij fulltime in de weer als instructeur en het onderhouden van raceauto’s. Hij heeft dus enorm veel ervaring met dit soort banden en zelfs deze auto’s.  Proberen dus maar. Ik kies ervoor om de bandjes op 1,5 bar te zetten, exact hetzelfde als de droogweer afstelling. Enkel zet ik ook nog de dempers in de zachtste stand. Op dit moment zie ik dit als de basisafstelling voor nat weer. Ik ging nog eventjes de baan op (het was immers al eind van de middag) en ik merkte al snel dat het al een stuk beter ging. Tuurlijk was er heel veel wielspin. Maar ik durf er het examen wel mee in te gaan. Ik ging over op spelen (volluit gaan kon nog steeds niet door de mist) in de 3e versnellingbochten. Je kunt dan onwijs lange drifts maken. Dat is mooi, want wagenbeheersing scoort erg goed bij het examen. Deze afstelling hield ik de rest van het weekend aan.

 

Wat me nog wel dwars zat was het terugschakelen. In de regen móet je tussengas geven omdat de auto anders steeds eventjes kort blokkeert wanneer je de koppeling laat opkomen. Ook gaat het lang zo soepel niet. Dit lukt niet door de afstelling van de pedalen, iets wat me sinds de eerste meter met deze auto al dwars zit. Omdat ik wel een beetje klaar was met deze toch teleurstellende dag ging ik maar met drastische maatregelen werken. Het gaspedaal zit te ver naar mij toe waardoor ik met m’n rechter voet niet kan remmen en gassen tegelijk, wat precies is wat hielen-tenen inhoud. Ik ben dus onderste boven de auto in geklommen en kneep met een waterpomptang het gaspedaal (wat niet meer dan een rondje op een stangetje was) in elkaar zodat deze meer naar achteren gaar. Ik kon nog net twee rondjes testen voordat de vlag viel, het stopte namelijk eerder ivm een ongeval van een andere rijder. Het resultaat was perfect. Niets meer aan doen! Na maar een rondje of 20 gereden te hebben ging ik daarom met gemende gevoelens naar huis. Ik heb immers weinig en niet hard kunnen rijden, maar ik heb wel eigenhandig een natweer afstelling kunnen vinden welke bevalt en een schakelprobleem kunnen oplossen.

 

Zondag 25 november

De BMW had ik vast mee naar huis genomen en de Caterham bleef op Assen in een pitbox overnachten. Met een lege aanhanger dus weer richting het circuit. En wat een prachtig weer! Tuurlijk was het nat, en het waaide hard. Maar het was al boven de 10 graden en kraakhelder. Deze combinaties maakt dat het heel snel droog zou kunnen worden. Maar de hele ochtend bleef het toch regenen.

 

Vandaag was Rogier er ook. Een vriend van Wiebe wie ook een instructeur is. Rogier zou mij nog kunnen helpen vandaag zei Wiebe, dat bleek helemaal waar! Toen ik eerst ging inrijden ging het allemaal prima. Glad, maar alles onder controle. Rogier vroeg of ik in de regen andere lijnen reed. Eigenlijk niet moest ik bekennen. Dan moest ik nu maar elke bocht helemaal langs de buitenkant rijden. Wegblijven van de binnenkant en dus ook de ideale lijn. Het klonk heel raar maar wat heb ik te verliezen, hij heeft immers wel de ervaring in huis. Proberen dus. Ik heb sinds ik begon met racen nog nooit een dergelijk ‘eyeopener’ meegemaakt. Wat een mega verschil! De grip aan de buitenkant/bovenkant van de bochten is enorm. Logisch ook, want op de ideale lijn ligt heel veel rubber, olie, koelvloeistof en ander spul wat erg glad wordt in de regen. Het betekent wel dat je dus totaal andere lijnen rijdt wat een beetje tegenstrijdig is. Maar je bent echt heel veel sneller. Ik was wat bang dat de jury zal denken dat ik de lijnen niet ken, maar volgens Rogier kijken ze daar doorheen. Dus ik rij met een nieuwe regenafstelling en nieuwe lijnen vandaag. Toch ben ik er van overtuigd dat ik het examen op deze manier moet kunnen halen.

 

We deden nog een paar sprints met 4 of 6 auto’s. Op zich leuk, maar de verschillen waren erg groot tussen de auto’s. Iedereen had ongeveer 200pk, alleen waren zij allemaal twee keer zo zwaar. Als ik dus eenmaal grip had vond ik wel een gaatje om als eerste te eindigen. Ik kwam alleen erg slecht weg door heel veel wielspin. Daarom start ik op de startgrid uit de tweede versnelling. Probleem opgelost!

 

Maar opnieuw zat ik met een mechanisch probleem. De dynamo heeft het begeven.  De boordcomputer gaf aan dat ik bijna zonder stroom zat, en inderdaad. Eenmaal in de pits viel de auto uit. Ik kies er nu maar voor om alles op het examen te zetten. Het proefexamen laat ik lopen om de accu aan de oplader te zetten in de hoop dat ik genoeg stroom heb voor die 5 examen rondjes straks. Ik had al geregeld dat iemand mij wilde aanduwen bij het examen om nog meer stroom te besparen. Om me niet te laten afleiden heb ik de boordcomputer afgeplakt. Ik merk het vanzelf wel als hij uitvalt, maar ik wil hem niet zien aftellen.

 

Bij het examen ga je in groepjes van 5, ieder om de 10 seconden de baan op. De boodschap was duidelijk. Haal iedereen in en laat zien wat je kan. Met de lijnen van Rogier in mijn hoofd en de laatste tip van Wiebe ging ik de baan op (vergeet de theorie van het van  de curbs afblijven ivm gladheid, gebruik ze allemaal en aggresief rijden).  Eenmaal aangeduwd besloot ik om vanaf de eerste ronde te knallen. Niks opwarmen, het is toch koud en nat. Ik was erg bang dat de auto er in een paar rondjes mee zou ophouden. Als ik voortijdig de auto aan de kant moet zetten wil ik wel dat ze gezien hebben wat ik kan.

 

Toen viel mijn mond open van verbazing. In dit afgelopen half uurtje is de baan helemaal opgedroogd! Kurkdroog! Vergeet de natte lijnen, gewoon volluit trappen dus. Ik moest zelfs de 6e versnelling gebruiken die ik het hele weekend niet gezien heb. Rogier stond aan het eind van de ronde in een chicane en gaf aan dat de lijnen op deze manier goed waren. 5 ronden later viel de vlag. Jammer, want het ging zo lekker. Maar wat een opluchting. Halverwege deze ‘race’ had ik iedereen al ingehaald, en aan het eind bijna iedereen ook nog  een keer gelapt. De auto hield het uit en ik heb absoluut optimaal gereden. Hard, veel overstuur en alle curbs meegepakt. Wat waren dat 5 gave ronden, het liefst ging ik nog even door.

 

Eenmaal in de pits aangekomen moesten we de auto afzetten en door gaan naar boven voor de theorie. Het had toch niet langer moeten duren, want de auto had dermate weinig stroom dat hij bij het stationair draaien al uitviel, maar dat mocht nu.

 

Anderhalf uur later werden de uitslagen bekend gemaakt. Theorie; geslaagd! Praktijk; EU-licentie behaalt! Volgend jaar dus competitie rijden met de Caterham…