11 Jul '13 - Een weekend met een traan en een lach

ACNN, 7 juli 2013, race 6 en 7

 

Dit weekend gaan we rijden bij de raceclub van Assen, de ACNN. Vanwege de grote vraag naar competities voor onze SuperSevens willen ook zij de mogelijkheid kunnen bieden om te racen met  ons soort auto’s. In overleg met de organisatie en de rijders is er besloten dat we twee wedstrijden van 50 minuten gaan rijden met elke keer een verplichte pitstop inclusief 5 minuten stilstaan. Zo hebben rijders met een kleinere brandstoftank niet direct een nadeel wat ze de wedstrijd kost. Overigens  bestond de complete organisatie uit zeer capabele mensen wat de sfeer zeer ten goede kwam. Zeker een pluspunt voor de ACNN.

 

Omdat mijn motor net gerepareerd en gereviseerd was besloot ik in de training nog niet voluit te gaan. In de kwalificatie wel wat resulteerde in een vierde plek op de startgrid. Een staande start, dus altijd spannend!

 

 

We hadden wat tijd tot de start van de race dus konden een rondje doen langs alles wat er reed die dag. Elly was er samen met Lisa en mijn neefje Hendrik. Extra leuk omdat Elly voor het eerst een wedstrijd van mij met de Caterham zag. En Hendrik kon ik toch al tot mijn fanclub rekenen! Ook Lammert van der Meulen was er. De expert op uitlijn- en uitweeg gebied voor raceauto’s. Hij heeft de set-up van mijn onderstel bedacht en kwam kijken en filmen om te zien hoe het ging. Dit alles maakte me een stuk hongeriger naar een mooie race met een goed resultaat.

 

Race 1

Na de banden flink opgewarmd te hebben in de opwarmronde kwam ik door erg terughoudend met het gas te zijn, zonder al te veel wielspin weg. Een goeie start waarbij ik direct aansloot achter Co en Eelco met een plekje winst ten koste van Frank die ongetwijfeld misschakelde of met een ander probleem te kampen had want hij zit er normaal goed bij. Toen ik een paar bochten verder Eelco wilde uitremmen gingen we ‘wheel-bumping’ door de bocht. Het was even glijden en alle zeilen bijzetten om de auto’s op het asfalt te houden, maar we konden zonder plaats verlies en schade onze weg vervolgen. Die inhaalactie werd dus vertraagd tot een bocht later, waardoor ik terecht kwam op  plek twee achter Co. Frank volgde al snel waardoor wij tot het eind met z’n drieën streden voor de winst. Eelco moest helaas de strijd staken omdat hij door een Westfield alsnog met schade buiten de baan terecht kwam.

 

De pitstop was even wennen. Maar wel werd het teamverband van de Banana’s benadrukt. Zo belangrijk en zo gaaf om er deel van uit te maken! Ik werd door middel van een pitbord naar binnen geseind. Plankgas de aanloop van de pitstraat in knallen en vol in de ankers voor de streep van de daadwerkelijke ingang waar de 40km/h sector begon. Ik moest de auto uit omdat er getankt moest worden en kon zo snel wat water drinken. Best vermoeiend in deze warme omstandigheden maar wat gaaf! Precies na 5 minuten gaf At Reitsma (die in verband met zijn gezondheid niet rijden kon deze race) die de tijd bij hield het teken om weer te vertrekken. Direct na de race was het dezelfde At die me hielp met de remmerij omdat ik volledig door de remblokken heen was. Bedankt daarvoor At!

 

Helaas kwam ik vlak achter (en niet voor) Frank op P3 terug in de race. Ik liep op hem in maar had net te weinig tijd over om nog een aanval te wagen. Ik eindigde binnen een seconde van Frank Hoekstra terwijl Co de Vet er met de winst vandoor ging. Maar toch weer een podium na een heerlijke race!

 

 

Race 2

Ik mocht weg vanaf P3 door het mooie resultaat van de eerste race. Een superstart maakte dat ik na 100 meter aan kop ging, maar toen schakelde ik mis. In de 5e versnelling in plaats van de 3. Tja, dan knal je in een keer terug naar P5. Maar nog binnen de eerste ronde kon ik aansluiten op P2 bij Co die de eerste wedstrijd won. Toen kwam er opnieuw een mooi gevecht om de eerste plaats zoals in Spa eerder dit jaar. Toen was het Co die de knokpartij won, maar dit keer kon ik na enkele keren stuivertje wisselen wat afstand nemen. Want naar de laatste chicane voor het rechte stuk verdedigde Co de binnenkant waarna ik aanviel aan de buitenkant en hem daardoor van zijn lijn af dwong en ik dus als eerste het rechte stuk op kon sturen. Wat een gaaf gevecht was dit! Later zag ik dat ook Frank Co gepasseerd was dus was hij de man waar ik nu op moest letten. De pistop ging ditmaal vlekkeloos. Snel uit de auto voor een klein slokje en maar 10 liter brandstof waardoor ik al na 3 minuten ingesnoerd zat te wachten op het sein om weer de pit te verlaten. Ik geloof niet dat ik ook maar een seconde te lang binnen ben geweest. Ik kwam in een stukje niemandsland terecht. Dat betekende dus dat Frank in de pit moest zijn. De banden waren wat afgekoeld in die 5 minuten wat beter voelde. Dus ik reed gelijk weer strakke tijden. Daardoor hield ik Frank na zijn stop achter me.

 

Inmiddels was de wedstrijd al ver gevorderd. Met nog 15 minuten op de klok begon het aftellen. Na 10 minuten zag ik dat Frank niet meer op me in liep en besloot ik de rempunten welke gevaarlijk waren zo’n 5 meter te vervroegen om te vermijden dat ik in de grintbak de race moest staken. Maar het gevaar kwam uit andere hoek. Met nog 4 minuten te gaan en een voorspong waarmee ik leek te gaan winnen hoorde ik een plof gevolgd door brokstukken die tegen mijn schutbord aan knalde. Einde oefening. Terwijl ik de auto aan de kant in het gras liet uitrollen zie ik Frank en Co passeren.

 

Na 6 races ononderbroken plaats twee en drie te bezetten had ik nu voor het eerst kunnen winnen, maar helaas. Zonder enige voortekenen kwam er een drijfstang dwars door het motorblok naar buiten. Co de Vet won toch voor Frank Hoekstra en Dick pakte zijn eerste podium van dit jaar. En dat is dan wel weer leuk!